Kırk yaşına yaklaşan Jiang Jia Qi, hayatının en kırılgan dönemlerinden birine adım atarken, uzun süredir ayakta tuttuğunu sandığı evliliğinin aslında çoktan çatlamış olduğunu acı bir şekilde fark eder. Eşinin, kendi çalıştığı kurumda üst düzey bir yöneticiyle yaşadığı gizli ilişkiyi öğrenmesi, onun için yalnızca bir ihanet değil; yıllar boyunca verdiği emeğin, sabrın ve sessiz fedakârlığın da inkârı gibidir. Bu sarsıcı gerçekle yüzleşirken, aynı anda iş yerinde de hedef hâline gelir. Hakkında fısıltılar dolaşır, bilinçli olarak dışlanır, yaptığı işler küçümsenir. Jia Qi, hem özel hayatında hem de kariyerinde köşeye sıkışmış hisseder.

Tam da bu karmaşanın ortasında, astı Liang Zhi An ile istemeden bir rüşvet vakasının içine çekilir. Zhi An, yirmili yaşlarının başında olmasına rağmen hayatın tüm ağırlığını omuzlarında taşıyan, içine kapanık ve mesafeli bir genç kadındır. Anne ve babasını erken yaşta kaybetmiş, babasından kalan borçlarla boğuşurken yatağa bağımlı büyükannesine tek başına bakmak zorunda kalmıştır. Hayat onun için umut dolu bir yol değil, karanlık bir tünel gibidir. Duygularını bastırmış, kimseye yük olmamayı öğrenmiştir.

Başlangıçta Jia Qi için Zhi An yalnızca sorumluluk alınması gereken bir çalışan gibidir. Ancak zamanla, bu genç kadının sessiz direnci ve hayata tutunma çabası, Jia Qi’nin sönmeye yüz tutmuş iç dünyasında beklenmedik bir kıvılcım yakar. Jia Qi, kendi yaralarını Zhi An’ın sessiz acılarında görürken; Zhi An da ilk kez birinin onu gerçekten anladığını hisseder.

İkiliyi çevreleyen yan karakterler, hikâyenin ruhunu derinleştirir: Küçük bir kamyonla hayata yeniden tutunan, geçmiş yenilgilerini geride bırakmaya çalışan bir amca; hatalarından ders alarak sıfırdan yürümeyi öğrenen bir küçük kardeş; oğlunu uzaktan ama kararlılıkla koruyan bir anne ve gerektiğinde herkesin önüne geçmeye hazır dostlar… Bu insanlar, çıkar hesaplarından uzak, saf ve samimi bağlarla birbirlerine tutunur.

Bu dayanışma ağı, Jiang Jia Qi için yeniden nefes alabileceği bir alan yaratırken, Liang Zhi An’ın buz gibi yalnızlığını yavaş yavaş çözer. Hayatın ağır yükleri altında ezilmiş, bambaşka dünyalara ait bu iki insan; karşılaştıktan sonra giderek birbirlerinin hayatına sızar. Zamanla, biri diğerinin yarasını sarmadan kendi iyileşmesinin mümkün olmadığını fark eder. Bu hikâye, geç kalmış bir yeniden doğuşun, sessiz bir şefkatin ve hayatta tutunacak küçük ama gerçek bağların gücünü anlatır.

Lin Han, üç yıl boyunca Qin Group’ta kusursuz bir sekreter olarak çalışmıştır. Programları aksatmadan düzenlemiş, krizleri sessizce çözmüş, CEO Qin Mei Li’nin soğukkanlı ve mesafeli dünyasında görünmez bir denge unsuru olmuştur. Ancak bu üç yıl, Lin Han için yalnızca profesyonel bir deneyim değil; aynı zamanda kendini geri plana attığı, hayallerini ertelediği ve duygularını bastırdığı uzun bir bekleyiştir. Günün birinde aynaya baktığında, artık başkalarının hayatını düzenlemekten çok kendi yolunu çizmek istediğini fark eder. Bu fark ediş, onu kesin bir karara sürükler: istifa edecektir.

Qin Mei Li ise şirketin zirvesine soğuk disiplini, keskin zekâsı ve duygularını kontrol altında tutma becerisiyle ulaşmış bir CEO’dur. Onun dünyasında insanlar geçici, başarı ise kalıcıdır. Ancak Lin Han’ın istifa dilekçesi masasına geldiğinde, bu dengeli düzen ilk kez sarsılır. Qin Mei Li, Lin Han’ın yalnızca yetenekli bir çalışan olmadığını; toplantılar arasındaki sessiz destek, yorgun anlarda uzatılan bir fincan kahve ve söylenmeyen ama hissedilen anlayış olduğunu geç fark eder. Onu şirkette tutmak için daha iyi bir pozisyon, daha yüksek maaş ve daha esnek şartlar teklif eder. Fakat Lin Han’ın kararlılığı, tüm bu mantıklı önerlerin önünde durur.

Vedaya hazırlanan ikili, son günlerde farkında olmadan daha fazla zaman geçirmeye başlar. Basit konuşmalar uzar, bakışlar sözcüklerin yerini alır. Qin Mei Li, ilk kez kontrol edemediği bir duyguyla yüzleşir: kaybetme korkusu. Lin Han ise yıllardır bastırdığı hislerin, ayrılık yaklaşırken ne kadar ağırlaştığını fark eder. Birlikte geçirilen her an, söylenmemiş cümlelerle doludur.

Son iş gününde, ofis her zamankinden daha sessizdir. İmzalar atılır, eşyalar toplanır, ama ikisi de asıl vedanın bu kadar basit olmayacağını bilir. Lin Han kapıdan çıkmadan önce durur; Qin Mei Li ise ilk kez, bir CEO değil yalnızca duygularıyla baş başa kalan bir kadın olarak ona bakar. O an ikisi de anlar ki, bu üç yıl yalnızca bir iş ilişkisi değil, fark edilmesi gecikmiş bir bağın hikâyesidir.

Şimdi önlerinde yeni bir başlangıç vardır. Ayrılık, gerçekten bir son mudur, yoksa hiç cesaret edemedikleri bir ilişkinin ilk adımı mı? Bu sorunun cevabı, ikisinin de hayatını geri dönülmez biçimde değiştirecektir.

Xiao Zhi Yu ve Hu Xiu’nun yolları ilk kez, sıradan bir eğlence gibi görünen ancak içine girildiğinde insanı bambaşka bir dünyaya sürükleyen bir cinayet gizemi oyununda kesişir. Oyun, Çin Cumhuriyeti döneminde geçmektedir; katılımcılar sahte kimlikler üstlenir, dönemin kostümlerini giyer ve önceden yazılmış karmaşık bir senaryonun içine adım atarlar. Xiao Zhi Yu, soğukkanlı ve ketum bir karakteri canlandırırken; Hu Xiu, zeki, dikkatli ve sezgileri güçlü bir figüre hayat verir. Başlangıçta her şey rol icabıdır: söylenen sözler, yapılan hamleler ve kurulan ilişkiler tamamen kurgunun bir parçasıdır.

Ancak oyun ilerledikçe, rollerin ardındaki gerçek insanlar yavaş yavaş görünür olmaya başlar. Xiao Zhi Yu, Hu Xiu’nun yalnızca canlandırdığı karakteri değil, mimiklerinin ardındaki inceliği ve düşünceli hâllerini fark eder. Hu Xiu ise Xiao Zhi Yu’nun kontrollü tavırlarının altında gizlenen kırılganlığı sezmekte gecikmez. Oyun dünyasında kurulan iş birlikleri, birlikte çözülen ipuçları ve paylaşılan sessiz anlar, aralarında beklenmedik bir bağ doğurur. Bu bağ, senaryonun gerektirdiği yakınlığın çok ötesine geçmeye başlar.

Kaderin ince bir oyunu gibi, ikili oyun sona erdikten sonra gerçek hayatta da karşılaşır. Bu kez ne kostümler vardır ne de sahte isimler. Günlük hayatın sıradan akışı içinde yeniden bir araya geldiklerinde, oyun sırasında hissettiklerinin yalnızca rol olmadığını fark ederler. Ancak gerçek dünya, kurgusal dünyadan çok daha karmaşıktır. Geçmiş yaralar, söylenemeyen duygular ve belirsizlikler, aralarındaki mesafeyi korur.

Hikâye, iki paralel düzlemde ilerler: biri cinayet gizemi oyununun dramatik, entrikalarla dolu kurgusal dünyası; diğeri ise Xiao Zhi Yu ve Hu Xiu’nun yavaş yavaş kesişen gerçek hayatları. Bu iki dünya zamanla birbirine karışır. Oyunda söylenen bir cümle, gerçek hayatta anlam kazanır; kurguda yaşanan bir ayrılık, gerçek duyguların aynası hâline gelir. Hangisinin daha gerçek olduğu sorusu giderek belirsizleşir.

Gerçekle hayalin iç içe geçtiği bu süreçte, ikisi de en zor gerçekle yüzleşmek zorunda kalır: kaçtıkları duygular. Şimdi önlerinde tek bir soru vardır. Rol yapmadan, saklanmadan ve korkmadan… Birbirlerine giden yolu bulup, kendi hikâyelerinin mutlu sonunu yazabilecekler midir?

Hikâye, hayatının en kırılgan dönemlerinden birinden geçen Yun Bom’u merkezine alır. Seul’de sevilen, öğrencileri tarafından takdir edilen ve mesleğinde başarılı bir öğretmen olmasına rağmen, özel hayatında yaşadığı derin bir hayal kırıklığı onu içten içe tüketmiştir. Söylenmemiş sözler, yarım kalmış duygular ve ardında bırakamadığı anılar, Yun Bom’u duygusal olarak yorgun ve mesafeli bir insana dönüştürür. Bu yükle daha fazla baş edemeyeceğini fark ettiğinde, kendisi için radikal bir karar alır: Her şeyi geride bırakıp Sinsu adlı küçük ve sakin bir kasabaya değişim öğretmeni olarak taşınmak.

Sinsu, Seul’ün gürültüsünden ve hızından çok uzakta, insanların birbirini yakından tanıdığı, dedikoduların hızla yayıldığı ama aynı zamanda sıcaklık barındıran bir kasabadır. Yun Bom burada Sinsu Lisesi’nde öğretmenliğe başlar. İlk günlerinden itibaren kasaba halkının ilgisini çeker; zarif tavırları, şehirli duruşu ve mesafeli gülümsemesiyle herkesin merak ettiği bir figür hâline gelir. Ancak Yun Bom’un iç dünyası hâlâ savunma hâlindedir. Kimseye kolay kolay yaklaşmaz, duygularını saklamayı tercih eder ve geçmişinin izlerini sessizce taşır.

Her şey, Seon Jae Gyu ile tanışmasıyla değişmeye başlar. Kasabada “çılgın” olarak anılan Jae Gyu, beklenmedik çıkışları, korkusuz tavırları ve arka sokak kabadayılarını andıran sert görüntüsüyle dikkat çeker. Aynı zamanda JK Power Energy’nin CEO’su, Sinsu Lisesi öğrencisi Seon Han Gyeol’un amcasıdır. Dışarıdan bakıldığında kaba, mesafesiz ve tehlikeli biri gibi görünse de, Jae Gyu’nun ardında şaşırtıcı bir incelik vardır. İnsanlara karşı sarsılmaz bir sadakat, koruyucu bir içgüdü ve derin bir düşüncelilik taşır.

Yun Bom, Jae Gyu’nun bu çelişkili doğasına önce temkinle yaklaşır. Ancak onun samimiyeti, dürüstlüğü ve Yun Bom’un kırılganlığını fark eden sessiz ilgisi, zamanla Yun Bom’un duvarlarını çatlatmaya başlar. Seul’de uzun zamandır unuttuğu bir şeyi yeniden hatırlar: Güvende hissetmeyi. Jae Gyu’nun yanında ilk kez rahatça nefes alır, kalbini savunmak zorunda kalmadan gülümser.

Sinsu’nun küçük sokaklarında, lise koridorlarında ve sessiz akşamlarında, iki yaralı ruh yavaş yavaş birbirine yaklaşır. Yun Bom için bu kasaba yalnızca yeni bir iş değil; iyileşmenin, affetmenin ve yeniden sevmenin başladığı bir yerdir. Seon Jae Gyu ise Yun Bom sayesinde, sert kabuğunun altında sakladığı duygulara ilk kez cesurca dokunur.

Yanlışlıkla efsaneleşen bir hırsız, onu yakalamaya ant içmiş bir prens ve kaderin oyunuyla yer değiştiren iki ruh… Bu hikâye, Joseon döneminde geçen, romantik komedi ile tarihî dramı ustalıkla harmanlayan sıra dışı bir macerayı anlatır.

Hong Eun Jo, asil bir babanın ve köle bir annenin kızı olarak dünyaya gelmiştir. Doğduğu andan itibaren kimliğini saklamak zorunda kalan Eun Jo, ne tam anlamıyla bir soylu ne de sıradan bir halk üyesidir. Joseon’un katı sınıf sisteminde var olabilmenin tek yolu, görünmez olmaktır. Bu nedenle erkek kılığına girerek “Hong Gil Dong” adıyla yaşamaya başlar. Zamanla bu isim, halk arasında adaletin sembolü hâline gelir. Yozlaşmış memurların tahıl ambarlarını soyar, çaldıklarını yoksullara dağıtır ve ardında yalnızca söylentiler, efsaneler ve memurların çaresiz öfkesini bırakır. Onun için hırsızlık bir suç değil, halkı hayatta tutmanın tek yoludur.

Ancak bu efsane, sarayın dikkatini çeker. Prens Yi Yeol, doğuştan asil, etkileyici görünümü ve keskin zekâsıyla tanınan, Joseon ordusunun gurur kaynağıdır. Savaş meydanlarından çok gizemli vakaları çözmeye ilgi duyan Yi Yeol, Hong Gil Dong’un peşine düşer. Onu sıradan bir hırsız olarak değil, zekâsıyla sistemi sarsan bir figür olarak görür. Soruşturması derinleştikçe, yolu Hong Eun Jo ile kesişir. Kimliğinden habersiz olduğu bu genç “erkek” hırsız, onun ilgisini çeker; zekâsı, cesareti ve adalet duygusu Yi Yeol’un kalbinde beklenmedik bir kıvılcım yakar.

Bir gece yaşanan gizemli bir olay sonucu Eun Jo ve Yi Yeol’un ruhları yer değiştirir. Biri sarayın içinde, diğeri halkın arasında uyanır. Bu beklenmedik durum, yalnızca hayatta kalma mücadelesini değil, birbirlerini korumak zorunda oldukları tehlikeli bir oyunu da başlatır. Eun Jo, prensin bedeninde sarayın entrikalarıyla yüzleşirken; Yi Yeol, halkın sefaletini ve adaletsizliğin gerçek yüzünü ilk kez kendi gözleriyle görür.

Birbirlerini ele vermemek için iş birliği yapmak zorunda kalan bu iki zıt ruh, zamanla birbirlerinin yaralarını sarmaya başlar. Yi Yeol, gücün yalnızca kılıçtan gelmediğini öğrenirken; Eun Jo, adaletin bazen sistemin içinden de sağlanabileceğini fark eder. Aşk, kaosun tam ortasında filizlenir.

Büyük Joseon ordusu Hong Gil Dong’un peşindeyken, gerçekte birbirlerini kurtarmaya çalışan iki ruh vardır. Bu hikâye, kimliklerin ötesinde bir aşkı, adaletin bedelini ve kaderin en beklenmedik oyunlarını anlatır.

Lee Han Yeong, yargıçlık mesleğine başladığı ilk günden itibaren adaletin yalnızca mahkeme salonlarında, kanunların açık hükümleriyle sağlanabileceğine inanan bir hukuk insanıydı. Güç, para ve siyasetle iç içe geçmiş bir yargı sisteminde bile hukukun kutsallığını korumaya çalışan nadir isimlerdendi. Üstlerinin telkinlerini, örtülü tehditlerini ve “dosyayı kapat” uyarılarını görmezden gelerek yalnızca delillere ve vicdanına kulak verdi. Bu tavrı, onu yargı dünyasında bir “aykırı” haline getirdi; kimileri için bir kahraman, kimileri için ise ortadan kaldırılması gereken bir engeldi.

Kariyerinin zirvesindeyken, ülkenin en büyük konglomeratlarından birinin başkanını yargıladığı dava, kaderini mühürledi. Söz konusu başkan; cinayet, rüşvet, delil karartma ve sayısız yasa dışı faaliyetin merkezindeydi. Siyasi baskılar, medya manipülasyonu ve kapalı kapılar ardında yapılan pazarlıklara rağmen Lee Han Yeong geri adım atmadı ve tarihe geçecek bir kararla sanığı ömür boyu hapis cezasına çarptırdı. Ancak bu cesur kararın bedeli ağır oldu. Kısa süre sonra, şüpheli bir saldırı sonucu hayatını kaybetti. Resmî kayıtlara göre bu bir “talihsiz olaydı”, fakat gerçekte herkes bunun bir infaz olduğunu biliyordu.

Ölümünden sonra akıllara tek bir soru takıldı: Lee Han Yeong’u bu kadar korkusuz yapan neydi? Cevap, çocukluğuna uzanıyordu. Henüz küçük bir çocukken, tesadüfen duyduğu ve yıllar boyunca hafızasından silinmeyen karanlık bir konuşma… O konuşma, bugün yargıladığı konglomerat ailesinin işlediği ilk büyük suça dairdi. O günden sonra adalet, onun için yalnızca bir meslek değil, bir kader haline gelmişti.

Lee Han Yeong’a beklenmedik bir şekilde ikinci bir hayat şansı verilir. Tüm anılarını, acılarını ve bilgilerini koruyarak yeniden hayata döner. Bu kez amacı nettir: Aynı hataları yapmadan, sistemin karanlık boşluklarını kullanarak gerçek adaleti sağlamak. Dünya, yozlaşmış hukuk düzeninin içinde, yalnızca adaleti tanıyan bu adamın varlığına her zamankinden daha fazla ihtiyaç duymaktadır.

Bu yolculukta onunla kesişen isimlerden biri Savcı Kim Jin A’dır. Babasını yıllar önce aynı konglomerat başkanının yol açtığı bir olayda kaybetmiş olan Jin A, adaleti kişisel bir intikam meselesi hâline getirmiştir. Soğukkanlılığı, zekâsı ve kararlılığıyla tanınan bu savcı, Lee Han Yeong’un ardında bıraktığı mirası fark eder. İkisi, farklı yöntemlere sahip olsalar da aynı hedefte birleşirler: Güçlülerin dokunulmazlığını yıkmak ve adaleti gerçekten yerine getirmek.

Ancak bu kez düşmanlar daha güçlü, oyunlar daha tehlikelidir. Ve Lee Han Yeong, ikinci hayatında bir kez daha bedel ödemek zorunda kalabileceğini çok iyi bilmektedir.

Yargı dünyasında yıldızı hızla parlayan, adaletiyle ve keskin zekâsıyla tanınan Lu Jiang Lai, kariyerinin zirvesindeyken geçmişte kapatılmış bir eş cinayeti davasının yeniden gündeme gelmesiyle bir anda hedef hâline gelir. Siyasi entrikalar ve bilinçli yönlendirmeler sonucunda itibarı yerle bir olur. Kaçmaya çalıştığı sırada ağır şekilde yaralanır ve uyandığında hafızasını kaybetmiş, kim olduğunu dahi hatırlayamayan bir kaçak hâline gelmiştir.

Tam da bu noktada kader, onu Çay Kralı olarak bilinen Rong ailesinin zeki, hırslı ve kimseye güvenmeyen kızı Rong Shan Bao ile karşılaştırır. Babasının ölümüne giden olaylarda yargı sisteminin parmağı olduğuna inanan Shan Bao, Lu Jiang Lai’yi tanır; ancak onun hafızasını kaybettiğini fark edince bunu bir fırsata dönüştürür. Bir zamanlar karşı saflarda yer alan bu iki insan için roller tamamen değişmiştir.

Shan Bao, kendi intikam planını adım adım hayata geçirmek için Lu Jiang Lai’nin kimliğini gizler ve onu Rong ailesinin malikânesinde seyis olarak çalışmaya zorlar. Güçten, itibardan ve kimlikten yoksun kalan Lu Jiang Lai, hayatta kalabilmek için bu aşağılayıcı oyunu kabul etmek zorunda kalır. Ancak yargıçlık yıllarından kalan içgüdüleri, malikânedeki gizli ilişkileri, yalanları ve çıkar çatışmalarını fark etmesine engel olamaz.

Rong ailesi, hem ekonomik hem de politik nüfuzunu artırmak için prestijli bir damat seçme süreci başlatır. Bu süreç; entrikalar, ittifaklar, ihanetler ve gizli anlaşmalarla dolu bir güç savaşına dönüşür. Lu Jiang Lai, bir seyis kimliği altında bu karmaşık oyunun tam merkezine sürüklenirken, Shan Bao’nun zekâsı ve acımasız planlarıyla sürekli karşı karşıya gelir.

İkili arasında başlayan bu zeka ve irade savaşı, zamanla beklenmedik bir dönüşüm geçirir. Shan Bao, Lu Jiang Lai’nin sandığı kadar suçsuz olabileceğine dair ipuçlarıyla sarsılırken; Lu Jiang Lai ise kayıp hafızasının ardında bıraktığı karanlık sırlarla yüzleşmeye başlar. İntikamla başlayan bu birliktelik, yavaş yavaş güven, şüphe ve bastırılamayan duygulara evrilir.

Ancak gerçekler ortaya çıktığında, her ikisi de zor bir seçimle karşı karşıya kalacaktır:
Adalet mi, intikam mı?
Gerçek kimlik mi, kurulan bağ mı?

İnsan ırkı ile iblis ırkı, Yade Şarap İlahi Pınarı efsanesinin peşinde yüzyıllardır süren kanlı bir çekişmenin içindedir. Söylentilere göre bu ilahi pınar, yalnızca ölümsüz bir güç kaynağı değil; binlerce arzunun, hırsın ve tutkuların özüdür. Onu ele geçiren, kaderi bükebilecek kudrete sahip olacaktır. İşte bu yüzden, iki dünyanın sınırları defalarca aşılmış, barış ihtimali her seferinde kanla bastırılmıştır.

Özgür ruhlu, zeki ve hayata karşı şaşırtıcı bir uyum yeteneğine sahip olan Xiao Yao, kaderin acımasız bir cilvesiyle kendini On Bin İblis Vadisi’nde bulur. İnsan dünyasına ait bu genç kızın gelişi, dengeler üzerine kurulu iblis düzenini altüst eder. Korkusuzluğu ve arzulara mesafeli duruşu, iblislerin alışık olduğu zaafları paramparça eder.

Vadinin mutlak hâkimi olan Hong Ye, On Bin İblisin Kralı’dır. İblisler tarafından mutlak bir saygıyla anılan, insanlar tarafından ise bir efsane kadar korkulan bu varlık, vadiyi tehdit eden kaosu durdurmak için yeniden doğar. Sayısız savaş ve kayıptan geçmiş olan Hong Ye, dünyanın işleyişindeki zayıflıkları çoktan çözmüştür. Onun için Yade Şarap İlahi Pınarı, güçten çok daha fazlasını temsil eder: arzuların insanı ve iblisi nasıl çürüttüğünün somut bir yansımasıdır.

Xiao Yao ile geçirdiği zaman boyunca Hong Ye, alıştığı tüm kalıpların kırıldığını fark eder. Güç peşinde koşmayan, korkuyla yönlendirilmeyen ve arzularına teslim olmayan bu genç kızın saf ama sarsılmaz kalbi, onun binlerce yıldır unuttuğu bir gerçeği hatırlatır: Gücün karşısındaki en büyük tehdit, masumiyettir.

Kaderleri kesişen bu iki zıt varlık, kendilerini giderek derinleşen gizemlerin içinde bulur. Vadinin gölgelerinde pusuda bekleyen, kökeni belirsiz ve sırlarla örülü esrarengiz bir düşman, hem insanları hem de iblisleri yok oluşun eşiğine sürükler. Xiao Yao ve Hong Ye, arzuların zehirlediği bu dünyada, dengeyi yeniden kurabilecek tek ihtimal hâline gelirler.

Ancak soru şudur:
Arzulardan arınmış bir kalp, bin yıllık lanetleri gerçekten kırabilir mi?

Ha Yeong, çocukluğundan itibaren sürekli taşınarak geçen bir hayatın ona öğrettiği tek şeyle yaşar: bağlanmamak. İnsanlar gelir geçer, şehirler değişir, verilen sözler tutulmaz. Bu yüzden kalbini korumanın en güvenli yolunun mesafe koymak olduğuna inanır. Ta ki Hui Won ile tanışana kadar.

Aynı okulda yolları kesiştiğinde, Ha Yeong ilk kez birine gerçekten yaklaşır. İkisi birlikte, yetişkin olduklarında mutlaka yapacakları şeyleri yazdıkları bir defter hazırlarlar: hayaller, küçük sözler, ertelenmiş mutluluklar… Adını da koyarlar: Ebedî Liste. Bu liste, yalnızca geleceğe dair bir plan değil; birbirlerine verdikleri sessiz bir vaattir.

Ancak Hui Won bu sözü bozduğunda, Ha Yeong’un dünyası aniden durur. Zaman ilerlemeye devam ederken, onun için her şey donup kalır. Acıdan ve hayal kırıklığından kaçmak için kendini hayattan soyutlar; bir kafede çalışmaya başlar ve adeta görünmez olmak istercesine tavan arasına çekilir. Orası, geçmişin yankılarından saklandığı küçük bir sığınak hâline gelir.

Derken bir gün, elinde kayıp Ebedî Liste defteriyle biri çıkagelir: Do Un. Bu beklenmedik karşılaşma, Ha Yeong’un durdurduğu zamanı yeniden harekete geçirir. Do Un’un varlığı, yalnızca eski bir defteri değil, gömülü kalmış duyguları ve yarım bırakılmış sözleri de gün yüzüne çıkarır.

Geçmişten gelen bir vaat, bugünü onarmaya yeter mi?
Kırılmış bir kalp, yeniden atmayı öğrenebilir mi?

Bu hikâye; kaçılan anılar, tutulamayan sözler ve zamanı durduramayacağımız gerçeği üzerine kurulu, sessiz ama derin bir iyileşme yolculuğu anlatır. Bazen bir defter, bazen bir yabancı, bazen de geçmişten kalan tek bir cümle… insanı yeniden hayata döndürmeye yetebilir.

İblis Kral’la savaşmak için başka bir dünyadan çağrılan kutsal baş rahip Rembrary, bir anda kendini modern dünyada, küçük ve mütevazı bir yatakhanede bulur. Üstelik artık Woo Yeon Woo adlı genç bir adamın bedenindedir. Daha da kötüsü, bu beden bir idol grubunun üyesine aittir.

Bir yandan sahne ışıkları altında şarkı söyleyip dans etmeyi öğrenmek zorunda kalan Rembrary, diğer yandan bu dünyada da peşini bırakmayan tuhaf tarikatlar, karanlık güçler ve şeytani varlıklarla mücadele etmek zorundadır. İnancı, kutsal gücü ve sağduyusu, idol dünyasının acımasız rekabeti ve absürtlüğüyle sürekli sınanır.

Grubun en sadık hayranlarından biri olan Kim Dal, kariyerinin beşinci yılında Yeon Woo’nun bir anda “ben aslında Rembrary’yim” demesiyle büyük bir şaşkınlık yaşar. Herkes bunun bir kriz ya da tuhaf bir rol olduğunu düşünürken, Kim Dal ona inanır. Hatta daha da ileri giderek, Rembrary’ye bu karmaşık dünyada yardımcı olabilmek için grubun menajeri olmayı kabul eder.

İnanç ile şöhretin, kutsal görev ile popüler kültürün çarpıştığı bu hikâye;
fantastik unsurlar,
idol dünyasının perde arkası,
ve beklenmedik bir dostluğun gücü etrafında şekillenen eğlenceli, sürükleyici ve özgün bir anlatı sunar.