Dokuz yaşına gelmeden önce Jiang Mu, ailesinin göz bebeği, sevilen küçük kız kardeşiydi. Evin her köşesi onun kahkahalarıyla dolardı. Yanında ise herkesin hayranlığını kazanan, sakin zekâsıyla parlayan Jin Zhao vardı. Onu ağabeyi olarak görüyor, sığınılacak en güvenli limanının o olduğuna inanıyordu.
Fakat aileleri boşandığında, o güvenli dünya çatırdadı ve Jiang Mu hayatının ilk büyük gerçeğiyle yüzleşti:
Jin Zhao evlatlıktı.
Daha da kötüsü… Babası onu da yanına alarak sessizce Tayland’a götürmüştü.
Jiang Mu’nun içi bu ayrılıkla kabullenilemez bir şekilde burkuldu. Onu “bırakıp gitmesine izin vermek”, hayatının en büyük ihaneti gibi geliyordu. Kimsenin haberi olmadan, sadece içindeki bağa güvenerek tek başına Tayland’a gitti.
Onu yeniden gördüğünde ise kalbi ikiye bölündü.
Bir zamanlar zarif, bilgili, gülüşü çiçek gibi açan o çocuk gitmişti.
Yerine; tehlikeli sokaklarda hayatta kalmayı öğrenmiş, gözlerinin içindeki ışığı acıyla törpülenmiş bir genç adam gelmişti.
Jin Zhao artık yeraltı ringlerinde dövüşüyor, gece yarış pistlerinde hayatını riske atıyor, şiddet ve belirsizlikle dolu bir dünyanın içinde kayboluyordu.
Bu buluşmayı yıllardır hayal eden Jiang Mu, ona kavuştuğu an kaçmak istedi. Çünkü karşısındaki kişi “ağabey” diye koştuğu çocuk değildi. O artık yabancı, karanlık, dikenli biriydi.
Ama Jiang Mu’nun kararlılığı o karanlığı deliyordu.
Uzak durması söylendikçe, o ısrarla yaklaştı.
Gölgeler büyüdükçe, o daha çok ışık saçtı.
Yabancıdan sevgiliye uzanan bu yolculukta, Jiang Mu’nun bir adımına karşılık Jin Zhao kaç adım geri attı, kaçtı, saklandı…
Çünkü kendi cehenneminin, onun aydınlık dünyasını kirleteceğine inanıyordu.
Onu korumanın tek yolunun uzak durmak olduğunu düşünüyordu.
Fakat kaçtığı duygular, Jiang Mu’nun sabrı ve sevgisiyle bir gün yakasını bırakmadı.
Sonunda Jin Zhao, kalbinin içinden geçen o sesi kabul edecek gücü buldu:
“Onunla birlikte yürümek istiyorum.”
Jiang Mu da aynı yolda kararlılıkla ilerliyordu.
Onu karanlığında bırakmayı reddetti.
Ne kadar tehlikeli olursa olsun,
Jin Zhao’yu yeniden vatanlarına, ailelerine, birlikte kuracakları yuvalarına götürmek için her şeyi göze aldı.
Sonunda ikisi de, ortada buluşacak bir yol açtılar kendilerine.
O gün Jiang Mu onun güneşi,
Jin Zhao ise onun ayı oldu.
Gece ve gündüz gibi farklı olsalar da,
aynı gökyüzünde parlamayı öğrendiler.
Ve bir kez daha ayrılmamaya yemin ettiler.
giriş yap.