Pei Qian, hayatta büyük idealleri olan biri değildir; tek istediği sakin bir yaşam ve maddi olarak asgari düzeyde güvende olmaktır. Ancak bir gün, kimliğini ve niyetini tam olarak açıklamayan gizemli bir “abi”den aldığı davetle hayatı tamamen değişir. Bu esrarengiz kişi, Pei Qian’a tuhaf bir teklif sunar: Bir şirket kuracak, fakat bu şirketin tek amacı zarar etmek olacaktır. Ne kadar çok para kaybederse, Pei Qian kişisel olarak o kadar büyük bir kazanç elde edecektir. Tek şart ise basittir ama acımasızdır: Şirket kesinlikle bilinçli şekilde başarılı olamaz.

Başta bunun kolay bir görev olduğunu düşünen Pei Qian, işe mantıksız projelere yatırım yaparak başlar. Kimsenin ilgisini çekmeyeceğini düşündüğü oyunlar, gereksiz pahalı ofisler, sektörle alakasız fikirler ve başarısız olacağına emin olduğu çalışanlar… Ancak işler beklediği gibi gitmez. Onun “batırmak” için aldığı her karar, çalışanlar tarafından vizyoner cesaret, sektör tarafından ise yenilikçi risk alma olarak yorumlanır.

Zarar edeceğini sandığı projeler büyük ilgi görür, anlamsız gibi duran yatırımlar trend olur. Pei Qian’ın çalışanlarına karşı kayıtsız ve mesafeli tavırları bile “çalışanların özgürlüğüne saygı duyan ideal patron” imajına dönüşür. Maaşları artırmasının tek nedeni paradan kurtulmakken, çalışanlar bunu “insan odaklı liderlik” olarak görür. O istemeden kurduğu bu sistem, şirket içinde sadakat, dış dünyada ise saygı uyandırır.

Zamanla Pei Qian, sektörün en çok konuşulan iş insanlarından biri hâline gelir. Rakip firmalar onun stratejilerini çözmeye çalışır, ekonomi dergileri hakkında uzun analizler yayınlar. Oysa Pei Qian her sabah aynı korkuyla uyanır: “Bu sefer kesin batacak, değil mi?” Ancak kader adeta onunla dalga geçercesine, şirketi her seferinde daha da büyütür.

Bu süreçte Pei Qian’ın iç dünyasında da bir çatışma başlar. Başlangıçta her şeyi sadece para için yapan bu sıradan adam, farkında olmadan insanların hayatlarını iyileştirdiğini, çalışanlarına umut verdiğini ve sektörde etik bir denge oluşturduğunu görür. “Zarar etmek” amacıyla çıktığı bu yolda, istemeden de olsa sorumluluk sahibi bir lidere dönüşür.

Pei Qian’ın hikâyesi; modern iş dünyasının absürtlüğünü, başarı kavramının göreceliliğini ve bazen en büyük kazancın, kaybetmeye çalışırken elde edildiğini ironik ve eğlenceli bir dille gözler önüne serer.