Bir Katolik rahip, günah çıkarma sırasında duyduğu itirafın ardından derin bir vicdan çatışmasının içine sürüklenir. Kutsal görevi gereği duyduklarını saklamak zorundadır; ancak itiraf edilen şey, masum birine yapılmış ağır bir haksızlıktır. Rahip, adalet ile inancı arasında sıkışıp kalır. İçinde büyüyen öfke ve intikam duygusu, zamanla onu sorgulamaya başlar. Tanrı’ya olan bağlılığı ile insanî adalet arzusu arasında gidip gelirken, sessiz kalmanın mı yoksa harekete geçmenin mi daha doğru olduğunu anlamaya çalışır. Bu süreçte rahip, sadece başkalarının günahlarıyla değil, kendi karanlık yönüyle de yüzleşir. İntikamın gerçekten adalet getirip getirmeyeceğini sorgularken, inancının sınırlarını zorlayan bir yolculuğa çıkar.